W małym przedpokoju każde skrzydło drzwi zajmuje przestrzeń, której i tak brakuje. Zanim zamówisz skrzydła, narysuj plan w skali 1:20 i zaznacz na nim rzeczywiste drogi otwierania. Zmierz szerokość pomieszczenia, głębokość wnęk i odległość między ościeżnicami. Dopiero na takim rysunku zobaczysz, czy drzwi do łazienki i do szafy nie wykluczają się nawzajem. Warto też sprawdzić, w którą stronę otwierają się obecne skrzydła — często wystarczy zmiana strony zawiasów, by zyskać kilkadziesiąt centymetrów wolnej przestrzeni przy ścianie.
Najczęstszy problem to dwa skrzydła otwierane naprzeciwko siebie na wąskim odcinku. Rozwiązaniem bywa drzwi składane lub przesuwne chowane w ścianę, ale te ostatnie wymagają kieszeni w konstrukcji i nie wszędzie da się je zamontować. Zanim zdecydujesz się na przesuwne, sprawdź, czy ściana ma wystarczającą grubość i czy nie biegnie w niej instalacja. Jeśli nie chcesz kuć, rozważ skrzydła otwierane na zewnątrz pomieszczenia — w przedpokoju oznacza to zwykle otwieranie do holu lub do pokoju, co bywa wygodniejsze niż ciasny manewr w środku. Praktyczne wskazówki znajdziesz w artykule o tym, jak rozwiązać zderzające się drzwi w korytarzu, gdzie opisano typowe układy i sposoby ich korygowania.
Przy drzwiach wejściowych zostaw co najmniej 90 cm wolnej przestrzeni przed skrzydłem, licząc od krawędzi ościeżnicy do najbliższej przeszkody. Jeśli w przedpokoju stoi szafa, ustaw ją po stronie zawiasów, nie po stronie klamki — wtedy otwarte skrzydło nie zahaczy o mebel. Pamiętaj też o kierunku otwierania drzwi do łazienki: lepiej, by otwierały się na zewnątrz, bo w środku i tak brakuje miejsca na manewr. W małych wnętrzach sprawdzają się też skrzydła o zmniejszonej szerokości, np. 70 cm zamiast 80 cm, o ile przepisy i funkcja pomieszczenia na to pozwalają.
Na koniec przejedź palcem po planie i sprawdź każdą parę drzwi osobno: czy łuki otwierania się nie przecinają, czy klamki nie wchodzą w siebie i czy da się wnieść meble. Jeśli któryś łuk koliduje, zmień stronę zawiasów, zastosuj skrzydło składane albo przesuń ościeżnicę o kilka centymetrów w głąb wnęki. Lepiej poprawić rysunek niż później rozbierać wykończoną ścianę.